07-02-08

Memoires van de oorlog 1914-1918(Deel V)

Belegering van Antwerpen

Tijdens die rustperiode werd het 5e linieregiment met het 26e linieregiment samengevoegd en de drie Bataillons, bestaande uit vier kompagnie's werden herleidt tot twee Bataillons van drie kompagnie's.

Het 25e linieregiment bestond dus niet meer.

Ik werd bij de eerste kompagnie van het 5e linie­regiment, bij kommandant Vaesens, ingedeeld. De meeste officieren waren gesneuveld, gekwetst of krijgsgevangen genomen, en om die leemte aan te vullen werden beroeps-onderofficieren tot luitenant bevorderd ; zelfs brigadiers bij de Gendarmerie wer­den tot onderluitenant benoemd.

Tot 24 september 1914 bleef de brigade in hetzelfde kantonnement, en op 25 september werd de kompagnie te Aartselaar gekantonneerd.

Op 27 september 1914, vertrekt de brigade naar Mechelen voor een derde uitval. In de nacht van 27e en 28e september kantonneerde we te Walem.

In de vroege morgen richtte de brigade, in versnelde pas, zich naar Mechelen onder de beschieting van kartetvuur van kannonnen. Onze kompagnie had als opdracht de richting van het spoorstation van Meche­len en de daarnaast liggende Leuvensevaart. De Duit­sers hadden stelling genomen in de driehoek gevormd door de spoorwegdam van de lijn Brussel-Mechelen, de spoorwegdam van de lijn Mechelen-Dendermonde. en achter de Leuvensevaart. In die driehoek, in een park, stond het gebouw van het .Instituut Coloma , met een hoog verheven torentje. De Duitsers hadden machinegeweren in dit torentje geinstalleerd, en van daaruit beschoten ze de sporen van de spoorweg en het station zelf. Die beschieting was zo hevig dat alle vooruitgang onmogelijk was ; wij moesten noodge­dwongen ons terugtrekken.

coloma


Het Coloma instituut met het "hoog verheven" torentje.

De kompagnie trok zich terug langs de straten van Mechelen om stelling te nemen vóór het fort van Walem. Terwijl we aldaar loopgrachten aan 't graven waren begon de beschie­ting van het fort van Walem met artillerie, met projec­tielen van 380 millimeter diameter. Die kanonnen stonden opgesteld nabij Vilvoorde, en stonden onder bevel van Generaal Von Besseler; dus buiten het bereik van de kanonnen van onze forten. Het eerste schot dat gelost werd was een verrassing voor ieder­een, zowel voor de officieren als soldaten. De lucht­verplaatsing door die zware projectielen van ± 1000 kgr., was zo sterk dat het getuid dat ze veroor­zaakte dat van een trein die in aantocht was geleek, en de spotters het een traineblok (bloktrein) noemde.

De uitwerking ervan was verschrikkelijk, en een der eerste van die zware projectielen kwam op de grote koepel van het fort terecht, waardoor deze ingedrukt werd en de bemanning van de koepel onder het puin begraven werd. De wachtmeester die in die koepel het bevel voerde, was mijn schoolkameraad Fr. Robrechts, uit Korbeek-Lo, deze was ook bij de slacht­offers. Die slachtoffers werden, tot hiertoe niet van onder het puin gehaald, men heeft niet beter gevonden dan ze onder het puin te laten liggen en er een monu­ment op te plaatsen, Achteraf vernam ik van een kameraad, ontsnapt uit het fort, dat de beschieting van het fort door de Duitsers, onafgebroken voort­gezet werd. Verschillende stormlopen werden door de vijand ondernomen maar steeds afgeslagen, tot men vernam dat de Duitsers het met hun ruiterij zouden beproeven. Een franse officier die als raads­man op het fort vertoefde bedacht een oorlogslist. Hij deed een grote partij stro in brand steken op de koer van het fort, dat een hoge vlam deed oplaaien. De Duitsers werden daardoor in de waan gebracht dat het fort in brand geschoten werd, en daardoor waag­den ze de stormloop met hun ruiterij. Maar intussentijd waren verschillende machinegeweren in stelling ge­bracht, in afwachting dat men de bestormers zou kunnen neerkogelen. De Duitsers kwamen in charge aangelopen en de machinegeweren begonnen met vol­le kracht te vuren, wat honderden ruiters het leven kostte en zonder resultaat, voor de vijand.

Bevel werd gegeven dat de kompagnie zich moest terugtrekken om zich naar Duffel te begeven ; wij werden in de papierfabriek, gelegen aan de Nete, ge­kantonneerd.



geschutskoepel Walem


Duitsers op de overblijfselen van een geschutskoepel

Commentaren

Bedankt voor de info over het 26e linie waarin mijn grootvader zat (als oudere lichting werd hij in de forten gezet en naderhand trok hij terug over de grens waarna hij voor de rest van de oorlog geïnterneerd werd.

Gepost door: walter | 26-06-12

ge ziet dat ik u gevonden heb hé cyriel

Gepost door: luc de jonghe | 21-12-13

De commentaren zijn gesloten.