23-02-08

Memoires van de oorlog 1914-1918(Deel VII)

7e oktober

De kompagnie krijgt bevel naar Hemiksem op te trekken. Wij bevonden ons aan de overweg, aan de halte (Hemiksem-Werkhuizen), toen het bevel gegeven werd naar Antwerpen terug te keren. De Duitsers waren op dat ogenblik reeds tot Hemiksem doorgedrongen ; aan het wild blaffen van de honden kon men dat vermoeden. De aftocht was ellendig om te aanzien, al de petroltanken (ketels) stonden in brand, zelfs een stapel tonnen, gevuld met petroleum werden ook aangestoken. Zonder spreken vervolgden wij onze terugweg naar Antwerpen, langs het Kiel, Montignystraat, Scheldestraat, langsheen de schelde-kaaien tot aan de Steenplaats. Onder de afdaken wa­ren plunderaars volop aan gang, zodat de tussenkomst van de Gendarmen nodig was. Aan de pontonbrug over de Schelde, gelegd door de ponteniers, moest eerst de artillerie de overgang maken en daarna het voetvolk.

Eenmaal op de linkeroever van de Schelde was het een droevig schouwspel om te aanzien hoeveel bran­den er in de stad gesticht werden door het bombar­deren, het leek of de hele stad in brand stond. Van op het Vlaams-hoofd (St. Anneke) werd dan de aftocht aangevangen over Zwijndrecht, Melsele, Beveren-Waas, Vrasene, St. Gillis-Waas, Kemzeke, Stekene, Moerbeke-Waas. Het was een martelgang voor de soldaten, en bovendien erg ontmoedigend bij het zien van al die ellende bij de vluchtende burgerbevolking.

Wie zoiets zag kan dit nooit vergeten.

Te Sint-Gillis-Waas had ik een goede kennis wonen, en aangezien we aldaar bij het Marktplein enkele minuten rust kregen, maakte ik daarvan gebruik om die kennis eens goeden dag te zeggen. Op het Markt­plein stonden nog enkele tafels, en op één daarvan stonden nog twee gevulde flessen; tien grote en een andere (kleine). De ene was een volle champagnefles en de andere met een soort likeur? Aangezien ik mijn vriend Jules ook wilde laten proeven vroeg ik of ik de champagne kon krijgen, maar dit werd mij ge­weigerd omdat ik alleen was. Ik kreeg dan toch het kleine flesje met likeur. Daarna wilde ik mijn kennis een bezoek brengen, maar deze waren reeds gevlucht naar de Kling (Nederlandse grens). Ik keerde terug naar de plaats alwaar ik de kompagnie verlaten had, maar deze was reeds vertrokken.

Ik haastte mij om de kompagnie in te halen en zag onderweg iemand op de kant van de gracht langs de weg liggen. Ik keek nadertoe en verbaast zag ik dat het mijn vriend Jules was, totaal uitgeput, en zei niet verder te kunnen gaan. Ik zegde Jules ge moet kost wat kost mee of ge zijt krijgsgevangen. Ik zette de Jules overeind en nam mijn flesje likeur. Ik liet de Jules alleen de ganse inhoud van het flesje uitdrinken ; het was zulk een sterke stimulant dat de Jules ervan opsprong en zegde, allé Frans nu zal het wel gaan, en het ging. De Jules heeft al meermaals herhaald dat ik hem van krijgsgevangenschap redde.

De verdedigers van de fortengordel van Antwerpen waren afgesloten van het veldleger, en er bleef hun geen andere kans dan zich krijgsgevangen te laten nemen, of de nederlandse grens over te steken en zich te laten interneren; dit laatste verkozen de meeste die niet meer weg konden.

Op 11 oktober hield de 2e legerafdeling halt vóór het dorp Moerbeke om de uitgeputte soldaten wat rust te geven. Geen half uur ging voorbij of men riep opstaan (debout), de vijand is in aantocht ! Inderdaad, onmiddellijk daarop werd het dorp Moerbeke bescho­ten door de vijandelijke kanonnen. Het eerste schot trof het kanon, dat op onze kompagnie volgde, en doodde twee paarden. De kompagnie van het 5e linieregiment vóór ons uit Antwerpen vertrokken, lag nog te rusten in het dorp Moerbeke. Er werd "sauve qui peut., redde zich wie kan., geroepen. Het werd een geharrewar van soldaten met de vluchtelingen om zich niet door de vijand krijgsgevangen te laten nemen. Het is daar dat vele soldaten de grens zijn overgestoken en zich lieten interneren In Nederland.

Van Moerbeke over Wachtebeke naar Zelzate. Te Wachtebeke werden we niet beschoten en bereikten zonder verdere tegenstand Zelzate. Te Eeklo werden de soldaten, per trein, naar Veurne gevoerd. Te Veurne eerste kantonnement in het prison (gevan­genis), er was geen enkel ander logement beschik­baar. Enkele dagen daarna, in volle vaart, naar de IJzer, bij Nieuwpoort, om er langsheen de dijken van de IJzer loopgrachten te graven.

Commentaren

In de kijker "De groote oorlog" staat vanaf vandaag een week lang in de kijker op http://allesoverde.skynetblogs.be/

Proficiat!

Groeten,

Groeten,

Jeroen

Gepost door: Het team van Skynet | 25-02-08

Ook van mij een dikke proficiat met je vermelding.
En zeggen dat ik hier zaken lees over de doortocht in mijn eigenste dorp...

Veel succes verder

Gepost door: Luc van het Moerhofke | 27-02-08

Blog in de kijker Het is een hele eer om een weekje in de kijker gestaan te hebben. Jammer dat ik net met verlof was en het bericht pas achteraf las. Dank voor de belangstelling! Ook oprechte dank aan Luc voor de positieve reactie.

Gepost door: Marc | 02-04-08

De commentaren zijn gesloten.