31-03-08

Memoires van de oorlog 1914-1918(Deel IX)

Slag van de IJzer(vervolg)

De vijand verdubbelde zijn aanvalskracht en voor die overmacht moesten we wijken. De terugtrekking van de kompagnie gebeurde tot 500 meter vóór het bruggenhoofd van Nieuwpoort.

Op 20 oktober bezette de Duitsers Lombartsijde en drongen niet verder aan. Het overschrijden van de bruggen over de sluizen was zeer gevaarlijk daar deze voortdurend onder vuur genomen werden, toch geraakte het gros van het Batailon er overheen en verzamelde zich op een weide zuidwaarts van de stad, alwaar we versterking kregen van vrijwilligers van allerlei pluimage.
De vrijwilligers waren slecht bewapend, sommige hadden een oud geweer (Comblain, van de Garde-civique), en bovendien waren ze slecht onderricht waardoor ze zeer gevaarlijke individuen waren, in zoverre dat ze bij het vormen van gewerenbundels(faiceau) één onder hen zijn kameraad door het hoofd schoot; hij had vergeten zijn wapen op veilig te stellen.


comblain
Comblain
Foto: Belgische wapens
http://www.infanterist.be


Men werd verplicht hun te verbieden met die oude geweren te schieten en te wachten tot men hun Mosergeweren zou kunnen geven, wat niet lang op zich liet wachten aangezien het groot aantal doden en gekwetsten, waarvan men hun dan een mozer-geweer kon terhand stellen. Ook moesten de geweerkogels uit de kardoestassen (cartouchiers) van de gesneuvelden gehaald worden bij gebrek aan schietvoorraad.

Bij de tegenaanval op de hoeve (Bambourgh) werd het 9e linieregiment, versterkt met Engelse mariniers, met machinegeweren, en manschappen van de 5e brigade infanterie, ingezet. De kommandant Romedenne en luitenat Calle, die de belgische sectie machinegeweren beveelden, wisten hoe gevaarlijk de toestand er was en verwittigde de Engelse matrozen hun machinegeweren niet zo roekeloos bloot te stellen. Maar zo verwaand ze waren niet naar de goede raad van de Belgische officieren te willen luisteren, en toch hun zin doordreven, waren ze nog maar even in stelling of een duitse batterij nam ze onder schot, en ze moesten al hun materiaal en gesneuvelde makkers op het slagveld achterlaten.

Maar het gevolg was dat door die roekeloze daad de verdediging van "Bambourgh" verzwakt werd en door de sterke aanval van de Duitsers de hoeve moest prijsgegeven worden, en de Belgische soldaten zich moesten terugtrekken op de steenweg naar Nieuwpoort tot vóór de bruggen over de IJzer. De slag van Lombardsijde kostte grote verliezen aan officieren en manschappen.

Toelichting: over deze hoeve verneem je meer op het
Forum van de Eerste Wereldoorlog.

Het regiment, zeer verzwakt, bracht de nacht van 20-21 oktober door onder de plassende regen. De 22e oktober werden we te Oostduinkerke gekantonneerd. De 24e oktober kreeg de kompagnie opdracht stelling te nemen aan de brug van Keteleersdam, als versterking van het 14e linieregiment dat in een verwoedde slag door de duitse overmacht op de Noordvaart moest terugtrekken.

De Duitsers achtervolgde de Belgen door zich te laten voorafgaan van Belgische krijgsgevangenen als scherm gebruikend, wat ons belette te schieten op de Duitsers om geen kameraden te doden; een zeer laffe daad van de Duitsers! De 25e oktober werd in samenwerking met een bataillon van het 6e linieregiment een tegenaanval ingezet; deze tegenaanval mislukte en een groot gedeelte van het bataillon werd krijgsgevangen genomen.

Door de grote overmacht van de Duitsers moesten de overblijvenden van het bataillon van Majoor Gillet zich terugtrekken tot achter de dijk van de spoorweg Nieuwpoort-Diksmuide, waar de vijandelijke vooruitgang gestuit werd. In de nacht van 26 oktober werd het bataillon afgelost door verse troepen en we werden te Wulpen gekantonneerd om aldaar het het bataillon te hergroeperen.

Op 1 november werd de toren van de kerk van Wulpen door de Belgische Genie opgeblazen, opdat de toren niet meer als mikpunt voor de Duitsers zou kunnen dienen. De burgers van het dorp waren reeds gevlucht, alleen de zusterkes van het klooster waren de laatste die zouden vertrekken, omdat ze eerst hun voorraad wijn aan de man wilde brengen. De soldaten vroegen niets beter dan die wijn te kopen, en de Jules en ik maakte van dit buitenkansje ook gebruik om elk twee flessen van die beste wijn, tegen 2 frank de fles, te kopen. Wij hebben samen die flessen beste wijn zeer profeitelijk uitgedronken.

Op 28 oktober piket in de steenbakkerij van Ramskapelle.

De 29e oktober bezetten we de dijk van de spoorweg van Nieuwpoort-Diksmuide en tot de hoeve "Viole".

Onze kompagnie bezette het gedeelte tussen Palingbrug en het station van Ramskapelle.

Op 4 november 1914 werd aan de bevelhebber van de Fransen, in België, gevraagd in samenwerking met de Belgen, een uitval te doen richting Lombardsijde-Westende, terwijl de 1e en de 2e kompagnie het bruggenhoofd van de palingbrug moesten bezetten.

Niettegenstaande de uiterste wilskracht van de soldaten werd Lombardsijde door de Duitsers terug bezet. In de nacht van de 4e oktober(November?) nam onze kompagnie stelling in de eerste lijn vóór Nieuwpoort. Afgelost de 5e oktober(november?), werden we in de kelders van Nieuwpoort-Stad ondergebracht. 

28-03-08

Memoires van de oorlog 1914-1918(Deel VIII)

Slag van de IJzer

De 2e legerafdeling zou de sector op de uiterste linkervleugel van het ganse front bezetten; te Lobardszijde, tegen de zeeduinen en het strand, tot Saint-Georges.

Rond 17 oktober 1914 begon de IJzerslag, die duurde tot 30 oktober 1914. De eerste aanval op Nieuwpoort begon op 20 oktober 1914 met de aanval op Schuddebeurs en de grote versterkte hoeve (Bamburgh).

Deze hoeve, door paters, de vroegere bezitters van de hoeve, in een echt bastion herschapen, was moeilijk te veroveren. Daar die hoeve een sterke verdediging, als voorpost van de stelling Nieuwpoort was, werd om dit belangrijk steunpunt hardnekkig gevochten en viel dit bastion meermaals in de handen van de vijand en visa versa van de Belgen. Door de Duitse overmacht en de hardnekkige aanvallen van de vijand, moesten de Belgen de hoeve prijsgeven.

Op de uiterste vleugel van het front van Nieuwpoort tot aan de duinen, juist vóór het dorp Lombardsyde werd op de hoogste duin aldaar een Belgische vlag op een hoge mast geplaatst, om de bevelvoerders van de Engelse oorlogsschepen, die de Belgische strijdkrachten moesten steunen, aan te tonen waar de Belgische loopgrachten van de eerste lijn zich bevonden.

Dit was hoogst nodig daar van vernoemde schepen reeds in onze rangen geschoten was, en de waarnemer (observateur) in de kerktoren van Lombardsijde uit zijn post geschoten hadden en gedood.

Het bevel werd gegeven dat aan de voet van die vlaggemast een wacht moest geplaatst worden. Vijf soldaten en ikzelf, als overste, kregen het bevel bij die vlag te gaan postvatten. Had ik dit bevel korrekt uitgevoerd dan zou ik nu niet meer dit verhaal kunnen neerschrijven, want die Belgische vlag was maar amper 1/2 uur op de aangeduidde plaats gehezen of de Duitsers namen het onder kanonvuur en bij het eerste schot trof de projectiel de mast die verschillende meter door de lucht geslingerd werd en een kolonne duinzand deed opstuiven.


 affenberg
De Affenberg, Duitse stelling in de duinen van Lombartsijde
Foto: http://users.skynet.be/elliotenco/Oorloginbeeld.htm


De soldaten in de eerste lijn hadden uit nieuwsgierigheid die operatie gevolgd en wanneer ze die vlaggestok in de lucht zagen slingeren veronderstelden ze dat de wacht daarbij omgekomen was. Men kwam dan onmiddellijk toegelopen om zich te vergewissen van de toestand. Maar op de plaats zelf was niets meer te bespeuren;noch vlaggestok noch vlag. Ik aanzag dit alles lachend vanop het duin op vijftig meter vandaan, "hewel, wat zoekt ge?" Het antwoord luidde, wij kwamen u zoeken! Hun ongerustheid was te begrijpen, vooral de Jules was erg geschrokken. Had ik niet vooruitziende geweest, en mijn opdracht slaafs uitgevoerd, dan ware het onvermijdelijke gebeurd.

Bij het terugkeren in de loopgracht werd ik bij de kommandant van de kompagnie geroepen die mij geluk wenste en prees om mijn schrander vooruitzicht.

 

 

 

 

 

 

27-03-08

Terug van weggeweest

Mijn excuses voor de lange afwezigheid maar ik had een goede reden, verlof!
Helaas betekent dit bericht dat mijn verlof er weer op zit maar  nu kan ik ook met verse moed  aan het vervolg van het verhaal werken.Wordt dus zeker  eerstdaags vervolgd!

mvg,

Marc 

 

15:21 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |