09-04-08

Memoires van de oorlog 1914-1918(Deel XII)

Op 6 november begaf het regiment zich naar Adinkerke en De Panne om aldaar tot 3e Bataillon hervormd te worden.

In De Panne wachtte mij een verrassing; ik trof er de familie Forbiseur van Willebroek aan die tot daar gevlucht was.

Het regiment kantonneerde er van 6 tot 10 november 1914, en van 11 tot 15 november 1914 te Bulskamp. Te Bulskamp werd de kompagnie in de kerk gelogeerd op de blote blauwe kerkvloer. De bureauchef van de kompagnie had zich in de predikstoel geïnstalleerd; hij lag er hoog en droog, maar de soldaten en oversten (de officieren uitgezonderd) die op de kille vloer moesten slapen kregen meestal buikloop, en wanneer de behoefte opkwam om zich te ontlasten, moest men zich haasten om buiten de kerk te geraken, wat niet gemakkelijk ging tussen die opeengepakte mannen een doorgang te vinden, wilde men niet in zijn broek doen. 's Nachts, zonder licht, was dit het ergste, en menig soldaat heeft zijn makker in het gezicht, op de benen of op het lichaam getrapt; wat menige vloeken en verwensingen teweegbracht.


kerk Bulskamp

kerk Bulskamp interieur

Kerk van Bulskamp

Foto's: http://www.westhoek.be


Eens buiten de kerk liep men, zo vlug mogelijk, met de broek los in de hand, naar het plankier rond de kerk, om van daarop zijn vracht te lossen in de beek die naast de kerk vloeide. Van de berm van de beek dreef dan de drek af tot in het water en na enkele dagen was die beek een strondbeek geworden. Degenen die het ergst aangetast waren moesten in het portaal van de kerk blijven liggen wilde ze tijdig aan de strondbeek komen. Het was om zich kreupel te lachen die scheiters op een rij te zien zitten!!! De leepste van de soldaten hadden zich op het hoogkoor geïnstalleerd.

's Morgens wanneer de E.H. pastoor aan 't consacreren was, zaten de soldaten op de trappen van het hoogaltaar hun morgenmaal te nutten. Sommige aten beschuiten en de misdienaar had dit in de gaten gekregen en knielde daarom steeds aan de kant van de beschuit-eters, en terwijl de E.H. pastoor zijn mis vervolgde en de misdienaar op de littanie van alle heiligen, bid voor ons, moest antwoorden, gapte hij de beschuiten van de soldaten en stak ze in de achterzakken van zijn kerkkleed. De piotten hadden er pret om en de misdienaar was er zeer blij mede. Het toeval wilde dat het in de parochie gedurige aanbidding was zodat die komedie met die misdienaar een ganse voormiddag duurde. De bureauchef van de kompagnie was er het ergst aan toe omdat hij de plaats moest ruimen om de E.H. pastoor zijn preek te laten houden.

Commentaren

WO Spijtig wordt onze geschiedenis verdrukt door allerlei onnozel praat.
laat onze kinderen verplicht een waarde vol boek lezen over WO1.
maak aan alle buitenlanders veplicht de geschiedenis van België te kennen.
Voor onze welvaart hebben onze Jongens afgezien ,overleden enz......

Gepost door: Van Buyten | 21-09-08

De commentaren zijn gesloten.